در زمان «حضرت امام زین العابدین (ع)» کسی کار ضد دینی و شرعی انجام داده بود که مستوجب عذاب درد ناکی شده بود و حضرت دستور داده بودند تا او را به آتش اندازند.
ولی وقتی او را در آتش انداختند برخلاف امر طبیعت آن مرد نسوخت همه تعجب کردند؟!
دوباره او را به آتش انداختند. باز هم دیدند آن شخص آتش نگرفت.
تا سه دفعه این کار را تکرار کردند، باز دیدند او نسوخت؟!
او را در آب انداختند تا شاید غرق شود و بمیرد، ولی باز دیدند غرق نشد و نمرد.
حضرت دستور داد:
او را با شمشیر بزنند، ولی در او هیچ اثری نکرد.
حضرت فرمود:
او را بگردید و تفتیش کنید، زیرا او دعایی همراه دارد که هیچ چیز در او اثر نمی‏کند.
وقتی او را برهنه کردند از او دعایی پیدا کردند، و آن دعا این بود:
«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ؛ یا مَنْ لا یَعْلَمُ الْغَیْبَ اِلاَّ هُوَ، یا مَنْ لا یُدَبِّرُ الْاَمْرَ اِلاَّ هُوَ، یا مَنْ لا یُصْرِفُ السُّوءَ اِلاَّ هُوَ، یا مَنْ لا یَغْفِرُ الذُّنُوبَ اِلا هُوَ، یا مَنْ لا یُحْیی‏ الْمَوْتی‏ اِلاَّ هُوَ، الَاْوَّلُ وَ الْآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْباطِنُ وَ هُوَ بِکُلِّ شَی‏ءٌ عَلیم، وَ بِحَقِّ اَنْزَلْناهُ وَ بِحَقِّ نَزَلَ وَ ما اَرْسَلْناکَ اِلاَّ مُبَشِّراً وَ نَذیراً وَ بِحَقِّ کهیعص وَ بِحَقِّ حمعسق کامِلاً حاوِیاً بِاِسْراً فَامِلاً صادِقَاً بِرَحْمَتِکَ یا اَرْحَمَ الرَّاحِمینَ»

موضوع : عکس و مطالب خواندنی،